Prezentacje

Rak gruczołu krokowego

Rak prącia

Pozostałe

Rak prącia - Historia naturalna

 

Paweł Stajno

Klinika Nowotworów Układu Moczowego Centrum Onkologii Instytut w Warszawie

V Mazowieckie Dni Urologiczne 6-7 XI 2015

 

 

Zmiana pierwotna

Najczęstsza lokalizacja :

 

  • Żołądź                     48 %
  • Napletek                  21 %
  • Żołądź + napletek      9 %
  • Rowek zażołędny      6 %
  • Trzon prącia            <2 %

 

      

 

 

Charakter zmiany pierwotnej :

 

Niewielkie zgrubienie / narośl / grudka / zmiana płaska

 

 

Postać egzofityczna (guz grzybiasty) / endofityczna (wrzodziejąco-naciekająca)

 

 

Objawy :

 

  • Początkowo choroba może przebiegać bezobjawowo

  • U mężczyzn ze stulejką zmiana pierwotna (szczególnie endofityczna) może być niewidoczna, co często opóźnia postawienie prawidłowej diagnozy

  • Najczęściej zgłaszanymi objawami jest świąd i obrzęk napletka lub pieczenie pod napletkiem

  • Ból zwykle nie występuje we wczesnym stadium choroby

  • Nawet 25-50% chorych, mimo pierwszych objawów, nie ma postawionej właściwej diagnozy na tym etapie choroby

 

Naciek żołędzi i trzonu prącia

Zmiany początkowo ograniczone do żołędzi czy napletka, nieleczone, stopniowo obejmują całą żołądź oraz trzon prącia

 

Objawy :

 

  • Krwawienie z guza

  • Wyciek treści ropnej ze zmianami martwiczymi spod napletka

  • Trudności w oddawaniu moczu (naciek na cewkę moczową)

  • Charakterystyczny dla choroby bardzo nieprzyjemny zapach

 

Długo trwający proces nowotworowy może doprowadzić do destrukcji całego narządu i autoamputacji prącia

 

Naciekanie powięzi Bucka, osłonki białawej - mikroprzerzuty do układu chłonnego

 

  • Powięź głęboka prącia (powięź Bucka) jest naturalną barierą dla dalszego rozwoju  choroby

  • Przekroczenie przez nowotwór powięzi Bucka, a następnie naciek na ciała jamiste prącia, umożliwia przeniknięcie komórek raka do układu chłonnego

 

Przerzuty do węzłów chłonnych pachwinowych powierzchownych

Do regionalnych węzłów chłonnych należą :

  • pachwinowe powierzchowne
  • pachwinowe głębokie
  • miednicze

 

Węzły chłonne pachwinowe powierzchowne :

  • występują w liczbie 8-25
  • zlokalizowane są w tkance podskórnej pod powięzią Scarpy, na powięzi szerokiej uda

 

Przerzuty do węzłów chłonnych pachwinowych mogą być jedno- lub obustronne - pomiędzy naczyniami chłonnymi drenującymi chłonkę z obu stron prącia występują liczne anastomozy umożliwiające krzyżowy spływ limfy

Przerzuty do węzłów chłonnych pachwinowych głębokich

Węzły chłonne pachwinowe głębokie :

 

  • występują najczęściej w liczbie 1-7

  • położone są one na powięzi biodrowo-łonowej, przyśrodkowo od żyły udowej

 

Jeśli nie zostanie podjęte leczenie :

 

  • Powiększone węzły chłonne w pachwinach tworzą nieruchomy konglomerat naciekający skórę pachwin

  • W późniejszym etapie zmiany te powodują owrzodzenia skóry, które stanowią wrota dla infekcji

  • Naciek nowotworu na naczynia udowe może prowadzić do zagrażających życiu krwotoków

 

Przerzuty do węzłów chłonnych miednicy mniejszej

  • Chłonka z prącia płynie przez węzły pachwinowe powierzchowne do węzłów głębokich, a następnie do węzłów chłonnych miednicy mniejszej

 

  • Węzły chłonne miednicy mniejszej - zlokalizowane wzdłuż naczyń biodrowych i w dołach zasłonowych

 

  • Nie występuje bezpośredni spływ chłonki z prącia do węzłów miednicy mniejszej - dotychczas nie opisano przypadku przerzutów w węzłach chłonnych miedniczych bez wcześniejszego zajęcia ipsilateralnych węzłów pachwinowych

 

  • Dalszy rozsiew choroby z węzłów chłonnych miedniczych do węzłów okołoaortlanych i położonych przy żyle głównej dolnej klasyfikowany jest jako uogólnienie choroby (przerzuty odległe, stadium M1)

Przerzuty do węzłów chłonnych miednicy mniejszej

  • Występują relatywnie rzadko u pacjentów z rakiem prącia (1-10% przypadków)

 

  • Zwykle w późnym etapie rozwoju choroby, często po zakończeniu leczenia guza pierwotnego i zmian w regionalnych węzłach chłonnych

 

  • Najczęstsze lokalizacje przerzutów odległych :
    • płuca
    • wątroba
    • kości
    • skóra

 

   

 

Nieleczony rak prącia prowadzi do śmierci pacjenta zwykle w ciągu 2 lat od rozpoznania choroby.

 

Najczęstsze przyczyny zgonu pacjentów z przerzutowym rakiem prącia :

 

  • Owrzodzenia skóry okolicy pachwinowej prowadzące do sepsy

  • Krwotok wtórny do naciekania naczyń udowych

  • Wyniszczenie związane z uogólnieniem choroby

Partnerzy

Zapraszamy do śledzenia aktualnie realizowanych działań:

ABK Grupa. Wszelkie prawa zastrzeżone.