Niepowikłane ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek

 

OBRAZ KLINICZNY I ROZPOZNANIE

 

Niepowikłane OOZN jest następstwem zakażenia wstępującego z dolnego odcinka układu moczowego. Zakażenie i proces zapalny dotyczy układu kielichowo-miedniczkowego oraz przylegającego miąższu rdzenia nerki. Obraz kliniczny bywa różny: od objawów zapalenia pęcherza moczowego (subkliniczne OOZN, występuje w 30-50% przypadków niepowikłanego zapalenia pęcherza moczowego) do urosepsy. W typowych przypadkach w ciągu <24 h pojawiają się: ból w okolicy lędźwiowej o różnym nasileniu, złe samopoczucie, dreszcze i gorączka; mogą występować dolegliwości dyzuryczne oraz nudności i wymioty. Badaniem przedmiotowym stwierdza się objaw Goldflama (zwykle jednostronny), a niekiedy także tkliwość w podbrzuszu z powodu zapalenia pęcherza moczowego, które poprzedziło OOZN i nadal trwa.

 

W każdym przypadku przed rozpoczęciem leczenia wykonaj badanie ogólne i posiew moczu, a u chorych przyjmowanych do szpitala również posiew krwi. Leukocyturia występuje prawie zawsze, posiew moczu jest dodatni w 90% przypadków (bakteriomocz zwykle ≥105 CFU/ml). Wykonanie badań obrazowych jest wskazane w razie: wątpliwości co do rozpoznania, gorączki utrzymującej się >48 h, pogorszenia stanu klinicznego w trakcie leczenia, konieczności hospitalizacji, powtórnego epizodu OOZN.

 

LECZENIE

 

Leczenie powinno być oparte na wyniku posiewu moczu i trwać 10-14 dni. Do czasu uzyskania wyniku posiewu stosuj leczenie empiryczne.

 

  1. Chorzy z łagodnymi objawami, w dobrym stanie ogólnym i przestrzegający zaleceń lekarskich: można leczyć ambulatoryjnie.
    1) leki pierwszego wyboru - fluorochinolony p.o. przez 7-10 dni (np. cyprofloksacyna 500 mg 2 × dz. lub lewofloksacyna 250 mg 1 × dz.)
    2) leki alternatywne (gdy nie można stosować leku pierwszego wyboru) p.o. przez 10-14 dni: cefpodoksym(i) 200 mg 2 × dz., ceftybuten 400 mg 2 × dz., kotrimoksazol 960 mg 2 × dz., amoksycylina z klawulanianem 1,0 g 2 × dz.

    Jeżeli oporność pozaszpitalnych szczepów E. coli na fluorochinolony wynosi ≥10% (tak jest w Polsce) oraz w przypadku stosowania leku alternatywnego → leczenie rozpocznij od podania pozajelitowo jednorazowej dawki długo działającego antybiotyku (np. ceftriakson 1,0 g lub dobowa dawka aminoglikozydu).

  2. Chorzy wymagający leczenia szpitalnego: hospitalizacja wskazana w przypadku uporczywych nudności i wymiotów, braku poprawy lub nasilenia objawów pomimo leczenia ambulatoryjnego, wątpliwości co do rozpoznania, kobiety w ciąży. Leki zwykle podaje się i.v., początkowo empiryczne jeden z następujących antybiotyków:
    1) fluorochinolon - zwykle cyprofloksacyna 200-400 mg i.v. co 12 h (nie stosuj w ciąży)
    2) aminoglikozyd - gentamycyna 5-7 mg/kg i.v. 1 × dz. lub 1 mg/kg i.v. co 8 h) w monoterapii lub z ampicyliną (1,0 g i.v. co 6 h)
    3) cefalosporyna III generacji, np. ceftriakson 1-2 g i.v. 1 × dz.

    Leczenie modyfikuje się po uzyskaniu wyników posiewów moczu i krwi. Ustąpienie gorączki i poprawa kliniczna (zwykle w ciągu 72 h) to warunki przejścia na leczenie doustne antybiotykiem dobranym na podstawie wyników badań mikrobiologicznych (niekoniecznie tym samym, który podawano i.v.). Powtórz posiew moczu po 1-2 tyg. od zakończenia leczenia.

 

[źródło] Czytaj na mp.pl >.

Partnerzy

Zapraszamy do śledzenia aktualnie realizowanych działań:

ABK Grupa. Wszelkie prawa zastrzeżone.